Zaterdag quote

Technically, our globalised economic model performs well. It produces a lot of wealth. But it doesn’t need the majority of the population to function. It has no real need for the manual workers, labourers and even small-business owners outside of the big cities. Paris creates enough wealth for the whole of France, and London does the same in Britain. But you cannot build a society around this.

Christophe Guilluy, ‘The gilets jaunes are unstoppable’ (2019)

Vrijdagse gevarieerde links

  • It’s Time to Build. Nu ook in podcast. Passionele oproep van Marc Andreessen, oprichter van onder meer Mosaic en Netscape, en nu partner van venture capital firma Andreessen Horowitz. Over de top Amerikaans, maar wel rake punten, onder meer over onderwijs.
  • Roadmap to pandemic resilience. Nu ook met samenvattende video. Van het Edmond J. Safraz Center for Ethics van Harvard University. Multidisciplinair. “It’s the most detailed plan I have yet seen on how to ramp up testing and combine with contract tracing and supported isolation to beat the virus. Via Alex Tabarrok, die een van de auteurs is. Weet ik veel. Maar ik vraag me dus wel af of ons re-entry team dit gezien en beoordeeld heeft.

Informatie overload in crisistijd

Ik heb noch de tijd noch de expertise om alles wat dezer dagen over Corona online wordt gepubliceerd te lezen, laat staan te cureren, laat staan te beoordelen, maar:

  • Er wordt zéér veel online gepubliceerd, en zeer snel. Vanuit mijn beperkt zicht vooral in het Engels
  • Heel wat van die publicaties lijken mij waardevol. Ik betrouw daar minimaal op mijn eigen oordeel en voor het grootste deel op het oordeel van mensen die wel de tijd en de expertise hebben om het allemaal te volgen
  • Een deel van die op het eerste gezicht waardevolle publicaties wordt geschreven door niet-epidemiologen (economisten godbetert, statistici, gewoon slimme mensen die zich in het probleem verdiept hebben). Lees bijvoorbeeld dit heel boeiend relaas van een Amerikaanse softwareontwikkelaar die in Japan woont en die samen met een groep gelijkgestemden erin geslaagd is de Japanse overheid van koers te doen veranderen. Via Tyler Cowen, die een rol gespeeld heeft in de verspreiding van hun informatie. De publication space die dus te overzien en uit te filteren is, is groter dan enkel de goed georganiseerde publication space van louter wetenschappelijke artikels
  • De normale gang voor wetenschappelijke publicaties, waar elke publicatie peer-reviewed moet zijn, werkt niet, gezien de nood aan snelheid
  • Ik denk dat het enggeestig en onverantwoord is om nu te zeggen “schoenmaker blijf bij je leest”. Alle goede ideeën zijn welkom, ook al betekent dat dat we heel wat ruis en rommel moeten uitfilteren
  • Een told you so houding is al even enggeestig en onverantwoord

Enstige vragen: Hoe verloopt de informatiescanning, -filtering en -doorstroming vanuit die internationale gemeenschap naar onze Belgische epidemiologen? Is er een team dat zich daar full time mee bezighoudt? Hoe groot is dat team? Welk soort mensen zit daarin? Hoe slim zijn zij? Welke tools gebruiken zij? Hoe verloopt de filtering en de doorstroming naar mensen die beslissingen moeten nemen? Hoe ontvankelijk zijn onze epidemiologen voor niet-“wetenschappelijke” inzichten of van inzichten die van niet-epidemiologen komen?

Ik zou dit echt heel graag willen weten. Uit interesse voor hoe informatiecuratie georganiseerd wordt in een situatie waarin er extreme informatie overload is en extreme tijdsdruk. En om mij ietwat geruster te voelen dan als ik er fingers crossed op zou betrouwen dat onze epidemiologen het altijd “juist” hebben.

Heel binnenkort, hopelijk nu al, kunnen dezelfde vragen gesteld worden over economische informatie over de re-entry. Mijn inschatting is dat economisten het moeilijker zullen hebben dan epidemiologen om ontvankelijk te zijn voor potentieel waardevolle ideeën die van niet-economisten (wat is dat?) komen.


Dinsdag quote

Most people on the left are incapable of spotting the garbage arguments that are routinely trotted out by conservatives in support of their views

Joseph Heath (2010). Economics Without Illusions: Debunking the Myths of Modern Capitalism, p 4

Zaterdagse gevarieerde links

  • A failure, but not of prediction. Zeer goede post over de (on)mogelijkheid van voorspellen onder onzekerheid. En hoe onder meer de media daar grote steken hebben laten vallen.
  • Re-starting the economy: The key is to come up with a better reopening rather than a worse reopening. Any model of optimal policy should be “what should we do now, knowing the lockdown can’t last very long?” rather than “what is the optimal length of lockdown?”
  • Denkoefeningen over overheidsuitgaven van economen van UGent en KULeuven. “Als de groei volgend jaar herneemt, dan is de factuur van steunmaatregelen niet onbetaalbaar.”
  • This Time Truly Is Different. Door Carmen Reinhart, Professor International Financial System aan Harvard University, en co-auteur van This Time is Different (2011), waarmee ze de financiële crisis van 2008 in historisch perspectief zette. “Clearly, this is a “whatever-it-takes” moment for large-scale, outside-the-box fiscal and monetary policies.”
  • 14 mislukte business modellen. Colin Angle, oprichter en CEO van iRobot, vertelt hoe zijn bedrijf de voorbije dertig jaar veertien mislukte business modellen probeerde voor hij de winner vond, en een wereldleider werd met een stofzuiger.

Constructieve onenigheid

Beetje rommelige maar eigenlijk zeer diepgaande De Afspraak (Maarten Boudry, Mark Van Ranst en Jan Segers) gisteren dinsdag over het spanningsveld tussen wetenschap en politici, over communicatie in tijden van crisis, en over de beslissing om in België de communicatie voor een groot deel over te laten aan wetenschappers (vergelijk met Frankrijk).

Wat te weinig aan bod kwam: de constructieve onenigheid die inherent hoort te zijn in wetenschap en het tegensprekelijke debat dat politiek drijft. God weet (hij alleen, blijkbaar), dat we binnenkort beide zullen nodig hebben. Ik vrees dat we zowel bij het grote publiek als bij politici nu teveel uitgaan van “wetenschap=weet”, terwijl net nu blijkt dat dat helemaal niet het geval is.

Een recent essay van James Butler in The London Review of Books, Follow the Science (registratie vereist) zegt daar pertinente dingen over:

Both the constructive disagreement intrinsic to science and the adversarial scrutiny necessary to politics disappear in the invocation of science as the ultimate authority – this trick will become familiar in the coming months. An extraordinary emergency requires extraordinary powers; no one disagrees with that. But it is politics, not science, which grants these powers legitimacy. How long will they endure?

Maar, en dat kwam tussen de lijnen wel degelijk aan bod in De Afspraak, hoe communiceer je daarover? Kan je de bevolking vertellen “dat we het ook allemaal nog niet weten”, of “dat we daarover nog een ferm debat moeten voeren vooraleer te beslissen”? Hoe lang kan je een beroep doen op “Tous Ensemble”? Mensen willen zekerheid en duidelijke richtlijnen. Dat is de voorbije weken echt wel gebleken. Kan je dan communiceren: “Ja, maar we zijn en blijven het constructief oneens”?

Aandoenlijk overigens hoe, in nieuwsuitzendingen, Ter Zakes en De Afspraken wetenschappers heel geduldig en voorzichtig uitleggen aan journalisten hoe (crisis)communicatie werkt.


Woensdagse gevarieerde Coronalinks

  • Belgium failed state? Van Yaroslav Trofimov, de niet bijzonder goed geïnformeerde (?) Chief Foreign-Affairs Correspondent van The Wall Street Journal.
  • What Happens When Everyone Stays Home to Eat? (podcast en transcript) Covid-19 has shocked our food-supply system like nothing in modern history. We examine the winners, the losers, the unintended consequences — and just how much toilet paper one household really needs.

The coming battle for the COVID-19 narrative

Een column van Samuel Bowles en Wendy Carlin op het Vox CEPR’s policy portal, dat ook een zeer goed overzicht heeft van COVID-bijdragen.

Inleiding:

Like the Great Depression and WWII, the COVID-19 pandemic (along with climate change) will alter how we think about the economy and public policy, not only in seminars and policy think tanks, but also in the everyday vernacular by which people talk about their livelihoods and futures. It will likely prompt a leftward shift on the government-versus-markets continuum of policy alternatives. But more important, it may overturn that anachronistic one-dimensional menu by including approaches drawing on social values going beyond compliance and material gain.

Hier is de volledige tekst.

Het virus wordt moe” (heeft in binnen– en buitenland wel indruk gemaakt), de politici en economen warmen zich op. Na de gezondheidscrisis komt er een economische crisis. Komt er ook een politieke crisis? Wordt het een battle for the narrative?

Ik ben niet zeker of het een goed idee is om Corona en climate change op een hoop te gooien. Maar Bowles en Carlin tekenen wel heel pertinent de krijtlijnen waarbinnen het post-Corona debat zich zal/kan afspelen.

Voorzichtig hoopvolle conclusie:

It is possible, but far from certain, that the mounting costs of climate change and recurrent pandemic threats will provide an environment that supports a similar symbiosis between a new economic vernacular and new rules of the game yielding immediate concrete benefits.


Zondagse gevarieerde links

  • The Syllabus: Een bijzonder ambitieuze poging van de gedreven technologiecriticus Evgeny Morozov om met een combinatie van algoritmes en mensen het beste van het web te selecteren. De ultieme ambitie is om een “living syllabus” te creëren over belangrijke onderwerpen. Journalist Maurits Martijn van De Correspondent maakte het mee vanop de eerste rij. Ik heb me geabonneerd op twee thematische syllabi en zal binnenkort rapporteren.
  • Nobelprijswinnaar (2018) en ex-chief economist van de Wereldbank Paul Romer’s Test & Trace voorstel in 14 stappen in een twitter draad

Test – trace – isolate (en privacy)

Twee bedenkingen over de heisa rond het testen in woonzorgcentra.

1. Waartoe dienen de tests eigenlijk?

Ik vermoed: om een test-trace-isolate strategie uit te rollen. Test-trace-isolate (eigenlijk: test-treat-trace-isolate) is de aanpak die het WHO aanbeveelt, en het is ook de aanpak die in Zuid-Korea, in een zeer drastische vorm, blijkbaar succesvol is: test tot 20,000 mensen per dag om positieven te vinden; traceer de mensen met wie zij in contact geweest zijn; zet die mensen drie weken in quarantaine.

Maar toen vrijdag 7 april de uitrol van de tests aangekondigd werd, was het Agentschap Zorg en Gezondheid daar toch niet 100 procent duidelijk over:
Met de 11.243 beschikbare testkits voor Vlaanderen willen we een beter zicht krijgen op de huidige verspreiding van het virus in onze woonzorgcentra.”
In het nieuws zien we personeel van woonzorgcentra zich afvragen: wat na de tests?
De aanbevolen aanpak na een positieve test zal wellicht toch die zijn die al vóór de uitrol van de tests werd aanbevolen:

  • Druppelcontact isolatie
  • Cohortzorg, met een scheiding tussen (vermoedelijk) COVID-positieve bewoners en andere bewoners.

Dus wel degelijk: test-trace-isolate?

2. Kan de uitrol van tests in de woonzorgcentra gezien worden als een mini-experiment voor de uitrol over de volledige bevolking?

Wordt test-trace-isolate een hoeksteen van de re-entry strategie? Er is daar blijkbaar onenigheid over tussen politici en economen enerzijds en de gezondheidsexperts anderzijds. Het argument van de virologen: “Een test is een momentopname. Wie vandaag negatief is, kan morgen positief zijn. Een negatieve test kan daardoor een vals gevoel van veiligheid geven” (Steven Van Gucht)

Mathias Dewatripont, economist van dienst in het exit-team is alleszins voorstander van grootschalige testen. In een recent artikel stelde hij een dubbele aanpak voor om mensen terug aan het werk te krijgen: “Only those who test positive with a serological test [protected individuals who have been infected by the virus and have recovered] and negative with a RT-PCR test [detect the presence of the viral genetic material and are only valid just before and during the infection] should be allowed to return to work.”

De vraag blijft dan wat we doen met de mensen die deze dubbele test niet succesvol doormaken, en met de mensen met wie zij in contact geweest zijn. Het voorstel van Dewatripont gaat ook enkel over een geleidelijke back-to-work strategie, niet over een aanpak die back-to-normal zou mogelijk maken.

Wordt het een combinatie van test-trace-isolate, mondmaskers en de anderhalvemeter samenleving?

Dan blijven we zitten met voorlopig onbeantwoorde vragen:

  • Is iemand die het virus al gehad heeft en genezen is, immuun? En zijn we zeker dat die persoon het virus niet meer kan overdragen?
  • Moeten kinderen ook getest worden?
  • Stel dat we alleen de werkende (18-64) bevolking testen (en blijven testen!), 7 miljoen Belgen, zullen daar ooit genoeg tests voor zijn?
  • Hoe gaan we dat organiseren? Het mini-experiment met de woonzorgcentra belooft, op zijn zachtst gezegd, niet veel goed. Dewatripont spreekt over: “The problem is therefore one of ‘logistics’, which have to be scaled-up massively but can be organised by the state in a top-down fashion, as is usual in war-like situations.”
  • Kunnen we mensen verplichten zich te laten testen?
  • Zullen mensen bereid zijn opnieuw te gaan werken zonder een test-trace-isolate garantie? Hoe wegen we dat af tegen quarantaine-moeheid?
  • Wat gaan we doen met de grenzen? Blijven die gesloten tot er een vaccin gevonden is? Zoniet, dan gaan we nog minstens zes maanden whack-a-mole spelen: telkens we denken dat we het virus bedwongen hebben, zal het weer ergens opduiken.

Privacy en organisatie van tracing

Als we zelfs maar een verwaterde versie van test-trace-isolate uitrollen, duiken privacy-vragen op.
Gisteren 10 april werden bijna gelijktijdig twee voorstellen gepubliceerd die tracing op grote schaal zouden mogelijk maken met respect voor de privacy:

Apple and Google are launching a joint COVID-19 tracing tool for iOS and Android.

Aankondiging bij Google
Goede uitleg over het Apple-Google initiatief

Decentralized Privacy-Preserving Proximity Tracing

Een voorstel (documenten op Github) van een indrukwekkende lijst van 25 academici, onder wie Bart Preneel, Nigel Smart, Dave Singelee en Aysajan Abidin van KULeuven, voor een tracing aanpak die de privacy zou beschermen
De aanpak uitgelegd in een cartoon


Zaterdag quote

What moves us, reasonably enough, is not the realization that the world falls short of being completely just – which few of us expect – but that there are clearly remediable injustices around us which we want to eliminate.

Amartya Sen, The Idea of Justice (2009), p vii

Niet-Corona links

  • Madison > Marx Onder meer omdat: Why things would work in his system: Marx: real socialists wouldn’t be self-interested. Madison: If we pit people against each other, they might balance out.
  • Colornames: een crowd-initiatief om alle 16.7 miljoen kleuren in RGB een naam te geven. Al iets meer dan 1 miljoen namen zijn gegeven (6.2%), en het gaat snel. Jongste aanwinsten: Flashback Mary (#e8e7e3), en Baby Blueberry Cream (#96cff2)

Re-entry strategie

Het complement van de exit-strategie.

Een natte-vinger inschatting, per sector, van de mogelijkheid om physical distancing in te voeren na een re-entry, op een schaal van 0 (helemaal niet mogelijk) tot 4 (zeer goed mogelijk).

Per sector:

Sector Mogelijkheid om
physical distancing
in te voeren (0-4)
Ambtenarij3
Beveiligingsdiensten2
Bouw3
Bureau- en kenniswerk4
E-commerce back-office, marketing, …4
E-commerce warehouse & transport2
Fitness e.d.1
Gezondheidszorg0
Gezondheidszorg ambulant0
Gezondheidszorg tele4
Horeca1
Kappers e.d.0
Landbouw 4
Media3
Onderhoud (aan huis, in bedrijven, …)3
Onderwijs2
Productie??
Retail (offline)0
Schoonmaak1
Toerisme (reisbureaus, …)3
Toerisme (bezienswaardigheden, …)1
Transport3
Vrije beroepen3

Voor events en omgevingen:

Event / Omgeving Mogelijkheid om
physical distancing
in te voeren (0-4)
Events (sport, concert, festival, bioscoop, …)0
Luchtvaart1
Markten0
Openbaar vervoer0
Religieuze & ceremoniële events0
Betogingen0

Bedenkingen:

  • Ambtenarij: Wellicht een te grove veralgemening. Douaniers of loketambtenaren zullen het niet zo gemakkelijk hebben met physical distancing
  • Bouw: Transport van bouwvakkers blijft zeker een groot probleem
  • Productie: Moeilijk om een inschatting te maken. Zal afhangen van soorten productiebedrijven
  • Openbaar vervoer: Dit zou misschien de sector kunnen worden waar heel de re-entry mee staat of valt. De NMBS vervoert gemiddeld per dag 670,000 reizigers, vaak in volle treinen. De Lijn is sinds 2016 opgehouden met tellen (!), maar vervoert ongeveer 1.4 miljoen reizigers per dag. MIVB vervoert 1.1 miljoen reizigers per dag. Samen 3 miljoen (ritten, niet per se verschillende individuele reizigers).

Had er niet iemand van het openbaar vervoer in het exit-team moeten zitten?